Okulda İlaç Kullanımı

okulda-ilac

Çocuğun tıbbi tedavisi devamlılık gerektiren bir durumdur. Özellikle ruhsal tedavilerde, çocuğun yaşadığı dış çevre (aile ve okul) aynı zamanda bir terapi ortağıdır. Dolayısı ile tedavi ekipleri aileler ve okulla ile de uyum içinde olabilmelidir.

Bazı tedavilerin okulda da sürdürülmesi gerekebilir. Örneğin çocuğun okulda ilaç kullanması, rehber öğretmeni ile terapi amaçlı görüşmeler yapması ve başka terapi düzenlemeleri gerekebilir. Tedavi takibi konusunda ruh sağlığı uzmanları ile okulların işbirliği genellikle iyidir ancak bazı istisnai durumlarda istenmeyen aksamalar çıkabilmektedir. Özellikle ilaç kullanımı konusunda bazı aksamalar olabilmektedir.

Okulda ilaç kullanımında aksamalar olmasının birçok nedeni olabilir: Aksamalar; tedavi ekibinin, okulun, anne babanın veya çocuğun tutum hatalarından kaynaklanabilir.

– Çocuğun arkadaşlarının, onun ilaç kullandığını görmesi ve çocuğun da kendisini açıklama yapmak zorunda hissetmesi ilaçtan kaçınmaya yöneltebilir.

– Psikiyatrik ilaç kullanması nedeni ile, çocuğun sınıfında olumsuz atıflarla karşılaşma korkusu çocuğu ve anne babayı huzursuz edebilir.

– Psikiyatrik tedavi altında olduğunun öğretmeni ve arkadaşları tarafından bilinmesinin verebileceği mahcubiyet duygusu ve anne babaların da okula açıklama yapmak zorunda hissetmeleri tedirginlik yaratabilir.

– Çocuğun ilaç kullanmasının ders performansını olumsuz etkileyebileceği kaygısını her anne baba, çocukların ve öğretmenlerin birçoğu taşır.

– Bazen gerçekten de okulda ilaç kullanımı konusunda pratik zorluklar yaşanabilir. Okulda revir olmayabilir. Çocuk unutabilir. Öğretmeni takip edemeyebilir.

– Öğretmenlerin ilaç kullanımı konusundaki reaksiyonları çocuk üzerinde etkilidir. Öğretmenin olumsuz sözleri çocukta ilaca karşı soğukluk geliştirebilir, bazen de ailenin tepkisi nedeniyle öğretmenin tedavi desteği kaybedilir.

– Okulda ilaç kullanımı konusunda, yukarda sayılan örnekler, çocuğun gerçekten başına da gelebilir. Öğretmenlerinin ya da sınıf arkadaşlarının alayları ile karşılaşabilir. İlaç kullandığı fark edilince onlara açıklama yapması, çocuğun kızgınlığı nedeniyle düzenli giden tedaviyi baltalayabilir. Derste ilaçların yan etkileri ortaya çıkabilir.

Bütün bu olumsuz riskleri yaşamamak için, bilinmelidir ki:

– Psikiyatrik tedavilerde okul ortamı çocuğun, aileden sonraki en önemli çevresidir. Öğretmenler birçok durumda tedavinin tamamlayıcı bir boyutudur. Dolayısı ile mutlaka tedavi ekibi ile haberleşme halinde olmalıdırlar. Böylece çocuğun gerçek sorununun ne olduğunu öğrenirler. Uygulanan tedavinin anlamından haberdar olurlar.

– Öğretmenler ve aileler asla, tedavi süreci ve ilaç kullanımı ile ilgili olarak çocuğa olumsuz yorumlar yapmamalıdırlar, yolunda gitmeyen sorunları tedavi ekibi ile içtenlikle paylaşabilirler.

– Çocuğun okul ortamında ilaç kullanması gerekiyorsa ve pratik zorluklar var ise, okul yönetimi bu konuda gereken düzenlemeleri yapmakla yükümlüdür.

– Çocuğun, diğer arkadaşlarının olumsuz atıfları ile karşı karşıya kalmaması için de diğer çocukların desteği alınabilir.

– Anne babalar da çocuğun sağlık sorununu öğretmeni ile paylaşmaktan korkmamalıdır. Çünkü eksik bilgilendirme en başta çocuğa zarar verir. Çocuğun sorununun ve tedavisinin ne olduğu konusunda öğretmenleri yeterince bilgili olurlarsa, gereken durumlarda, şaşkınlık yaşamadan çocuğa daha etkili yardımcı olurlar.

– Okul ortamı, çocuğun işlevselliğini en fazla gösterdiği yerdir, dolayısı ile öğretmenlerin sınıftaki gözlemleri çok değerlidir. Çocuğu iyi gözlemeleri ve gözlemlerini aile ve tedavi ekibiyle paylaşmaları çocuğun yararınadır.

UZM DR AHMET ÇEVİKASLAN

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir